Miejsce pierwsze:
Wybrałem utwór ‘RUNAWAY’ ze względu na bliskość między mną, a P!nk- którą odczuwam za każdym razem, gdy słucham tego niesamowitego dzieła.
Głównym motywem utworu jest UCIECZKA.
Ucieczka rozrasta się i dotyka tematy zagubienia, śmierci, niepewności, poszukiwań, aspołeczności.
Oto scenariusz, który wspaniale odzwierciedlałby emocję dźwięku i tekstu w piosence.
P!nk śpiąca na nowojorskim dworcu- otwiera oczy i w ten oto sposób rozpoczyna swój kolejny dzień.
Dzień, jakich wiele.
Nagle dostrzega światło. Serce podpowiada jej, by zbliżyć się do niego.
Tak też robi.
Światło pochłania jej osobę i bieg zdarzeń przenosi się na płaszczyznę fikcji.
Alecia odbywa podróż do każdego z pięciu światów.
W pierwszym świecie zastaję wszystko to, co materialne.
Jej wiek nie przekracza siedmiu lat.
Pogoń za pieniędzmi.
Negocjacje biznesmenów.
Pracoholizm.
Łapówki.
Banki.
W pewnym momencie jeden z dzieciaków, zgromadzonych w wesołym miasteczku- kradnie małej Alecii wszystkie oszczędości i ucieka.
W ten sposób wizja świata pierwszego zostaję przerwana.
Rozpoczyna się nowy etap.
Drugi świat przybiera postać skrajnie różniącą się od poprzedniego.
Alecia dojrzała- ma około trzynastu lat.
Głównym tematem świata drugiego jest Duchowość- jako droga do szczęścia absolutnego.
P!nk jest ‘bombardowana’ przez każdą napotkaną osobę miłością, uśmiechem, radością.
Wokół mnóstwo altruistów, wspólnej pomocy i ogólnie pojętej dobroci.
P!nk jednakże nie odpowiada taki sposób życia. Chcę płakać- jedak nie jest w stanie. Ogranicza ją wszechobecna radość.
Po wielkim wysiłku urojenia łez- udaję jej się.
W ten sposób P!nk przechodzi do trzeciego świata.
Łzy z poprzedniego świata przenoszą się w świat trzeci i przybierają postać ptaka.
Alecia w tej postaci przemierza świat i ogląda niekończące się zło.
Widzi:
Niesprawiedliwość nauczycieli wobec uczniów.
Wyśmiewanie się z ‘Innych’.
Księży, gwałcących dzieci.
Świat alkoholików.
Świat narkomanów.
Znęcanie nad zwierzętami.
W pewnym momencie, odbywając podróż w pobliżu stawu.
Jako, że jest przepięknym ptakiem- zostaję dostrzeżona przez kłusowników.
Ci z uśmiechem na twarzy, celują w nią i zabijają.
P!nk w tym momencie krąży pomiędzy materiami Nieba i Ziemi.
Pozostały jeszcze dwa światy.
Nieznana siła przepycha Ją w kierunku Ziemi.
Nadszedł świat czwarty.
W nim przytoczona jest wizja rodziców P!nk- Judith`y i Jim`ego.
Ojciec P!nk, który z zawodu jest żołnierzem walczy na wojnie.
Nagle zostaję głęboko raniony.
Na pomoc mu przybywa Judith- matka P!nk, z zawodu pielęgniarka.
Nie udaję się jednak złagodzić rany i ojciec umiera.
W taki sposób kończy się świat czwarty.
Nadchodzi ostatni, piąty świat.
P!nk widzi oblicze swojego ukochanego, romansującego z inną kobietą.
Alecia jest niewidzialną materią, której on nie dostrzega- jednak Ona wyśpiewuję do niego słowa ostatniej zwrotki piosenki:
Po prostu próbowałam być sobą.
Idąc Twoją drogą- spotkamy się w piekle.
To są te wszystkie sekrety, o których nie mogę Ci powiedzieć i muszę uciec.
To obłudne z Twojej strony.
Rób tak jak mówisz, nie jak robisz.
Nigdy nie będę Twoją idealną dziewczyną.
Muszę uciec.
Uciec.
P!nk zaczyna uciekać- mając przed oczami sceny z wcześniejszych światów.
Z wysiłku upada na kolana, a wokół niej rozprzestrzenia się potężne światło.
Wyśpiewując ostatnie słowa piosenki:
‘ To życie nie ma dla mnie żadnego sensu.
To nie ma dla mnie żadnego sensu.
To nie ma dla mnie żadnego sensu.
Życie nie ma dla mnie żadnego sensu ‘ -
- Jej ciało kieruję się w stronę Nieba.
Światło znika.
Na ziemię upada kartka z napisem:
” TERAZ WIEM – ŻE ŻYCIE MA SENS “.
THE END.
Miejsce drugie:
scenariusz do piosenki Lonely Girl z płyty M!sundaztood
tekst podzieliłam na części, wg których w punktach napiszę scenariusz, dodatkowe punkty to po prostu sceny do samej muzyki.
1. (15s)
2. (25s) I can remember the very first time I cried
How I wiped my eyes and buried the pain inside
All of my memories good and bad – that’s past
Didn’t even take the time to realize
3. (25s) Starin’ at the cracks in the walls
Cuz I’m waiting for it all to come to an end
Still I curl up right under the bed
Cuz its takin’ over my head all over again
4. (25s) Do you even know who you are?
I guess I’m tryin’ to find
A borrowed dream or a superstar?
I want to be a star
Is life good to you or is it bad?
I can’t tell anymore
Do you even know what you have?
5. (25s) Lyin’ awake watchin’ the sunlight
How the birds will sing as I count the rings
around my eyes
Constantly pushing the world I know aside
I don’t even feel the pain, I don’t even want to
try
6. (25s) I’m lookin’ for a way to become
The person that I dreamt of when I was sixteen
Oh, nothin’ is ever enough
Oh, baby, it ain’t enough for what it may seem
7. (25s) Do you even know who you are?
I’m still tryin’ to find
A borrowed dream or a superstar?
Everybody wants to be
Is life good to you or is it bad?
I can’t tell anymore
Do you even know what you have?
No
8. (25s) So lonely girl, tell a tale for me
Cuz I’m wondering how you really feel
I’m a lonely girl, I’ll tell a tale for you
Cuz I’m just tryin’ to make all my dreams come
true
9. (25s) Do you even know who you are?
Oh, yeah, yeah
A borrowed dream or a superstar?
Oh, I wanted to be a star
Is life good to you or is it bad?
I can’t tell, I can’t tell anymore
Do you even know what you have?
I guess not, oh I guess not
10. (25s) Do you even know who you are?
Oh, I’m tryin’ to find
A rising dream or a fallen star?
Oh, I have a all these dreams
Is life good to you or is it bad?
I can’t tell anymore
Do you even know what you have?
No, no
11. (20s) Do you even know who you are?
A rising dream or a fallen star?
Is life good to you or is it bad?
1. kamera działa tak jakby ją ktoś nosił w ręce (tak jak w filmie Paranormal Activity), ujęcia są niedokładne; ujęcie na grający zespół, na początku sam perkusista, potem dołącza reszta, wszyscy wyglądają jakby spali, zdjęcia są trochę spowolnione; zespół gra na plaży przy zachodzie słońca, piasek jest czysty i gdzieniegdzie leży na nim trochę śniegu, ogólnie raczej jest ponuro niż jakoś bajecznie
2. z ujęcia na zespół kamera przechodzi na tak gdzieś 7-8 letnią dziewczynkę, która jest zapłakana i która idzie po jakimś wąskim korytarzu, mijając grupki ludzi i w jednej z grupek jest dorosła Alecia, która zwraca na dziewczynkę uwagę i przy okazji śpiewa zwrotkę; pozostali ludzie w grupkach są tacy ponurzy, ubrani w odcieniach szarości, dziewczynka i Alecia się wyróżniają z tłumu
3. kolejne ujęcie: pokój, szary, zwyczajny, na ścianach wiszą plakaty jakichś gwiazd amerykańskich, na łóżku siedzi dziewczynka, która po chwili kładzie się na nim na plecach, patrzy przez chwile na sufit, po czym przewraca się na bok, twarzą w stronę kamery, po policzku spływa jej łza (w tej scenie nie ma P!nk)
4. następne ujęcie: nauczycielka, trzyma za ramiona naszą bohaterkę, potrząsa nią i coś tam krzyczy, ale nie tekst piosenki, natomiast dziewczynka płacze. gdzieś w oddali stoi P!nk i śpiewa tylko fragmenty, które są odpowiedziami na pytania.
5. pierwsza linijka tekstu: w tle zespół, bliżej kamery dziewczynka, na plaży, siedzi po turecku z trochę rozmazanym makijażem Clowna, jest smutna (wygląda jakby po imprezie urodzinowej, czy coś w tym stylu, na której było malowanie twarzy); następnie wstaje, odwraca się i idzie w kierunku zespołu, kamera gwałtownie cofa się, w przeciwną stronę niż idzie dziewczynka, ujęcia są niedokładne, jakby ktoś uciekał trzymając kamerę w ręku
6. w tym ujęciu śpiewająca P!nk, siedzi na schodach w jakimś miejscu publicznym, wokół niej idą w górę i w dół ludzie, tak jak poprzednio, zwykli szaracy, P!nk się wyróżnia z tłumu; pod koniec tej zwrotki ktoś idąc w pośpiechu uderza ją torbą w ramię i ona nadal siedząc odwraca za nim głowę i coś przeklina
7. sala sądowa, w miejscu oskarżonego siedzi dziewczynka, płacze, jej obrońca stoi i krzyczy w stronę sędziów; jako świadek gdzieś w oddali siedzi P!nk, która śpiewa odpowiedzi na pytania; sędziowie stoją, jeden z nich uderza cały czas młotkiem, jakiś inny przewraca papiery i wszyscy razem krzyczą pytania, machając przy tym rękoma
8. ujęcie znowu na plaży, dziewczynka, która szła w stronę zespołu, nadal tam idzie, z boku, jakby z nikąd wybiega Alecia i śpiewając przytula małą, po czym łapie ją za rękę i obie wracają w stronę kamery
9. tym razem pytania wykrzykują lekarze i pielęgniarki, zebrani nad szpitalnym łóżkiem, w którym leży dziewczynka, jest podłączona do kroplówki, wokół łóżka stoi dużo dziwnych urządzeń, z boku ekranu, pod drzwiami siedzi P!nk i śpiewa odpowiedzi na pytania; dziewczynka jest smutna, widać, że cierpi, w tym ujęciu znowu, dziewczynka i P!nk się wyróżniają, reszta ludzi stanowi bardziej tło
10. ujęcie nadal to samo, Alecia wstaje, rozsuwa wszystkich zebranych przy łóżku, wyrywa z ręki dziewczynki kroplówkę, po czym bierze ją na ręce i wybiega z pokoju, wszystko dzieje się dość wolno, lekarze krzyczą za nimi; ujęcie na korytarz, P!nk biegnie z dziewczynką na rękach, przytula ją, płacze i śpiewając odpowiada na pytania
11. ujęcie na cmentarzu, wieczór, ponura pogoda, pada deszcz, P!nk siedzi nad niewielkim grobem, jest smutna, spuszcza głowę; ostanie ujęcie na plaży, dziewczynki ani P!nk już nie ma, tylko zespół, który kończy powoli grać, pierw basistka, potem gitarzysta, na końcu perkusista zostawiają sprzęt i odchodzą w przeciwną stronę niż jest kamera, ujęcie się przyciemnia i koniec
Miejsce trzecie:
Agnieszka:
It’s all your fault
Wchodzi muzyka, ciemny pokój, wszechobecny nieład (krótko mówiąc syf i burdel na kółkach). Na łóżku siedzi P!nk z butelką wina, wokół niej wala się już parę pustych butelek, można powiedzieć, że wygląda „wczorajszo”, aczkolwiek widoczne jest to, że nie siedzi tam od wczoraj. Zaczyna śpiewać:
I’d conjure up the thought of being gone
But I’d probably even do that wrong
I try to think about which way
Would I be able to and would I be afraid
Cause oh I’m bleeding out inside
Oh I don’t even mind…
I BUM! Refren, przeniesienie do przeszłości. Para (powiedzmy, że P!nk i jakiś aktorzyna grający jej faceta), idą za rączkę, ptaszki, słoneczko, on jej kupuje kwiatka, później scena na gokartach, Ona wygrywa, rzuca się mu na szyję, są szczęśliwi, generalnie jest słodko pierdząco, buziaczki, przytulaski, na koniec urywek sceny ‘łóżkowej’, w tym samym łóżku do którego wracamy i na którym siedzi P!nk. Leci następna zwrotka, P!nk chwyta za telefon, dzwoni, odzywa się poczta, nagrywa się:
I’m trying to figure out what else to say
To make you turn around and come back this way
I feel like we could be really awesome together
So make up your mind cause it’s now or never
W międzyczasie pokazany dom chłopaka, słyszy to. Widać, że kończy się pakować i dopina torbę. Kiwa głową, bierze bilet lotniczy w łapę i wychodzi z mieszkania. Zwrotka się kończy, wracamy do pokoju, znowu zaczyna się refren, pokazana P!nk jak elegancko rozpierdziela telefon o ścianę i ogólnie robi małą rozpierduchę, zbija butelkę, podnosi szkło patrzy na nie i w tym momencie zaczyna się
I would never pull the trigger…
Jest czarno-biała scena gdzie P!nk podchodzi do tego chłopaka i wbija mu ze swoim wściekłym spojrzeniem nóż w serducho, on upada w tym momencie zwrotka dobiega końca jest
I have lost my mind…
I znowu BUM. P!nk `wraca na ziemie` ze swojej wyobraźni, rzuca szkło, leci refren. Bierze albumy z półki, zgarnia ramki i inne foty jakie są na widoku, rzuca wszystkie na kupę, podlewa benzynką i podpala. Z bezradności upada na kolana przy ognisku, które uczyniła, wydziera mordkę na ostatnim refrenie jednocześnie rycząc i podnosząc łepek ku niebu. Refren się kończy, ostatnia muzyczka i w jej czasie pokazany chłopak w samolocie.
KONIEC
Magdalena
- Bridge of light
SCENARIUSZ:
When you think
Hope is lost
And giving up
Is all you got,
Blue turns black,
Your confidence is cracked,
There seems no turning back from here
Miejsce: dom opieki
Staruszka siedzi przy oknie, ogląda stare zdjęcia, zbliżenie na łzę płynącą jej z oka.
Sometimes there isn’t an obvious explanation
While the holiest stars can feel the strongest palpitations
Miejsce: dom (1)
„Zbuntowana” nastolatka, kłóci się z matką, wybiega z domu, wsiada do tramwaju
That’s when you can build a bridge of light,
That’s what turns the wrongs all right
That’s when you can’t give up the fight
Dom opieki, zbuntowana nastolatka wchodzi, wita się z babcią, przytulają się, płaczą ze szczęścia, zbliżenie na ich twarze.
That’s when love turns nighttime into day,
That’s when loneliness goes away,
That’s why you gotta be strong tonight,
Only love can build us a bridge of light
Miejsce: dom dziecka
Małe dziecko siedzi w kącie, płacze. Podchodzi inne, łapie za rękę i zaprasza do zabawy.
Zbliżenie, na uśmiechniętą twarz tego, które płakało.
When your feet are made of stone
You’re convinced that you’re all alone
Look at the stars instead of the dark
You’ll find your heart shines like the sun
Let’s not let our anger get us lost
And the need to be right comes at way too high a cost
Miejsce: szpital
W szpitalu leży chłopak/ dziewczyna. Jest przygnębiony/a, zły/a, rzuca telefonem o ścianę. Przychodzą do niego/niej przyjaciele. Śmieją się, żartują.
That’s when love can build a bridge of light
That’s what turns the wrongs all right
That’s when you know it’s worth the fight
Zbliżenie na uśmiechniętą twarz chłopaka/dziewczyny.
That’s when love turns nighttime into day
That’s when loneliness goes away,
That’s why you gotta be strong tonight
’cause only love can build us a bridge of light
Deep breath, take it on the chin
But don’t forget to let love back in
Miejsce : dom (2)
Młoda kobieta z dzieckiem siedzą przy stole, jedzą obiad.. Wchodzi mężczyzna, wojskowy, kobieta i dziecko rzucają się w jego ramiona
Zbliżenie na ich twarze.
That’s when love can build a bridge of light
That’s what turns the wrongs all right
That’s when you can’t give up the fight
That’s when love turns nighttime into day,
That’s when loneliness goes away
That’s why you gotta be strong tonight
’cause only love can build us a bridge of light
Only love can build us a bridge of light…
Uśmiechnięte twarze pokazywane po kolei.
Miejsca dodatkowe:
Patrycja
Glitter In The Air
Wprowadzenie:
Akcja teledysku toczyć się będzie w miejscu podobnym do parku lecz widać go będzie jakby za mgłą. Będzie tam dużo wolnej przestrzeni, ale także różne typowe dla tego miejsca rzeczy np. ławki, fontanny itd.
P!nk będzie osobą, niewidzialna dla bohaterów teledysku. W czasie swojego „spaceru po parku”
będzie do nich śpiewać i przekładać na nich swoje uczucia i myśli związane z życiem.
A oto jak przedstawiałaby się akcja w poszczególnych fragmentach utworu:
Have you ever fed a lover with just your hands?
Close your eyes And trust it, just trust it
Have you ever Thrown a fist full of glitter in the air?
Have you ever looked fear in the face
And said I just don’t care.
W tym fragmencie P!nk mija zakochanych siedzących na trawie i wpatrzonych sobie w oczy. Przechodzi obok dzieci puszczających bańki mydlane do góry w powietrze oraz małe dziecko, które przewróciło się i rozpłakało w wyniku nauki jazdy na rowerze.
It’s only half past the point of No return
The tip of the ice burg
The sun before the burn
The tHunder before lightning
The breathe before the fraze
Have you ever felt thIs way?
P!nk zatrzymuje się na moment. Widzi ludzi przejętych sobą. Siedzących samotnie,. Śpiewa w ich kierunku słowa piosenki.
Have you ever hated yourSelf for staring at the phone?
You’re whole life waiting on the ring to prove you’re noT alone
Have you Ever been touch so gently you had to cry?
Have you ever inviteD a stranger to come inside?
P!nk idąc dalej mija kobietę, która rozmawia przez telefon nie widząc mówiącego do niej mężczyzny, oraz płacząca kobietę- matkę do której podbiegają dzieci.
Idzie dalej, rozgląda się i patrzy na wszystkich otaczających ją ludzi.
It’s only half past the point of oblivion
The hourglass on the table
The walk before the run
The breathe before the kiss
And the fear before the flames
Have you ever felt this way?
P!nk siada przy fontannie między dwojgiem obcych ludzi: kobietą a mężczyzna dłoniach i wyśpiewuje dany fragment. Przy ostatnich dwóch wersach wstaje i zaczyna iść coraz szybciej.
La La La La La La La La
P!nk przy tym fragmencie zaczyna się kręcić do okola siebie
There you are, sitting in the garden
Clutching my coffee,
Calling me sugar
You called me sugar
P!nk podbiega do pary staruszków staje za nimi i kładzie ręce na ich splecionych ramionach. Ostatni wers śpiewa z głową uniesioną w kierunku nieba.
Have you ever wished for an endless night?
Laugh so the moon and the stars and pulled that rope tight
Have you ever held your breathe and asked yourself will it ever get better than tonight?
Tonight
P!nk leży na ziemi, po czym zaczyna się unosić do w powietrze, gdzie jakby się podnosi. Śpiewa ostatni wers, zamienia się w błyszczący pył, który znika gdzieś między chmurami.
Oskar
Utworem do którego P!nk kręci teledysk jest ”Waiting For Love” .
Koncerpcja klipu jest dosyć prosta choć równierz dosyć nie pokojąca…
Klip rozpoczyna sceną w której widać zapłakaną kobietę poruszającą się po ulicy wieczorem. Przez jakiś czas nie widać jej twarzy, lecz pożniej odkrywamy, że jest nią P!nk. Choć pierwszą zwrotke utworu rozpoczyna zdanie ”She looks to the sun”, P!nk jednak spogląda na księżyc (gdyż właśnie zapadł wieczór). Przygląda się mu ze łzami w oczach (w tym czasie jej mocny, czarny makijaż rozpływa się), jest zrospaczona o czym świadczy wyraz jej twarzy – coś się wydarzyło, coś złego. Kiedy refren się rozpoczyna. Najazd kamery od dołu ukazuje taszczącą za sobą w ręku gitarę po chodniku. Sens drugiej zwortki – przechadzając się kieruje swoje myśli do Boga, szuka innego sensu życia. Wokół siebie widzi tylko szarość… Błąd za błędem, poszukiwanie nowej, lepszej drogi. Refren daje znów o sobie znać i ponownie scena z gitarą (jest podobna do poprzedniej), widzimy różnego rodzaju migawki podczas taszczącej gitary (m.in. jak P!nk ma chęć rozwalić ją na ulicy) i pokazać przechodzącym koło niej (których także widać w migawkach) co w tym momencie ona czuje. Po nie pokojących scenach klipu widzimy ławke, na którą P!nk zasiada. W tle słyszymy już fragment piosenki ”I’m waiting for a new day to rise…” i w tym właśnie momencie zaczyna grać (na szczęście na nie zniszczonej, ale mokrej) gitarze. W rytm utworu spada deszcz z nieba, widać wyrażnie jak bardzo próbuje ona przekonać nas, że już się otrząsneła po nieznanym nam (z pewnością przykrym) wydarzeniu, gdyż na siłe uśmiecha się prosto do kamery, niestety to tylko pozory… P!nk wstaje, odchodzi od ławki – pozostawiając mokry instrument, idzie przed siebie śpiewając utwór do końca. Pozostawia nas w nie pewności, ponieważ nie mamy pojęcia co zdarzyło się pare chwil wcześniej… przed klipem. Ponownie słyszymy zdanie ”She looks to the sun” który kończy utwór (choć wieczór, póżna noc wciąż trwa) i w ten sposób klip dobiega swojego końca.
Facebook
Google+
Nasza Klasa
Twitter
YouTube
Last.fm
